Anoniem
- vaderJood, een naar woord...
Al toen ik klein was, hoorde ik via mijn oma en vader dat we van oorsprong Joods bloed hadden. Mijn oma verloor haar moeder toen ze 3 jaar was en haar vader hertrouwde. Mijn vader werd geboren uit mijn oma en 'erfde' dus het Joods zijn bij geboorte. Aangezien mijn vaders oma zo jong stierf, is er dus geen Joodse opvoeding geweest. Stel dat ze mijn oma wel had kunnen opvoeden als moeder...
Lees verder »
Rikki Vas Dias (bat-Jitro)
- Mijn besef van joods-zijn.
Ik ben van 1964. Heb een joodse moeder (sefardisch), hoewel ik er zelf helemaal niet joods uitzag met blond haar en een oerhollands 'bekje'.
Toch voelde ik mij als meisje van een jaar of 12 al zeer aangetrokken tot Israel en jodendom en leerde ik mezelf de letters van het Hebreeuwse alfabet met behulp van een oud boekje dat ooit mijn moeder toebehoorde. Helaas waren mijn beide ouders...
Lees verder »
Anoniem
- surinaams-joodse rotterdammer
Ik ben kind van een surinaamse moeder en israelische vader. Mijn ouders zijn kort na mijn geboorte uit elkaar gegaan, en mijn vader is terugverhuisd naar israel. Opgegroeid in multicultureel rotterdam west, werd ik door mijn lichtgetinte huidskleur en donkere trekken vaak voor islamtisch aangezien. Door mensen uit de wijk altiijd die surinaamse jood genoemd. Ikzelf dacht nooit echt na over...
Lees verder »
sera peltzer
- cverdoold@planet .nl
moeder is joods ik ben van 1933 en heb veel mee gemaakt en heb geen familie meer ben getrouwd geweest en nu weduwe en zoek wel contact met iemand in de zelfde situatie is en in de achterhoek.
Lees verder »
Gyan Ranjana
- Intuïtief wist ik dat mijn komaf niet doorsnee was.
Mijn grootmoeder was 'vader-Joods'. Moeder is joods opgevoed, heeft dit haar kinderen niet meegegeven, maar 25 jaar geleden door het beluisteren van een radioprogramma over joodse gewoonten en gebruiken leerde ik een aspect van hoe ik 'anders' was begrijpen. Vader beleefde WO-II als hospitaalsoldaat in Indonesië en Japan; moeder woonde in Amsterdam. Ik ben geboren in Bandung. Moeder sprak...
Lees verder »
Anoniem
- na de oorlog
Teruggekomen uit Ausschwitz,waar ze haar moeder verloor,trouwde mijn moeder in 1945 met haar niet-Joodse verloofde.
Ik ben geboren in augustus 1946.
Na 3 jaar kwam er nog een broertje bij en na 9 jaar nog een zusje.
Onze jeugd is een verlengstuk geworden van de ellende die mijn moeder heeft moeten ondergaan.
Moedig is mijn moeder doorgegaan met haar leven,maar de impact van het leed wat...
Lees verder »
N.A. Olthof-Huisman
- vaderjood zijn is niet bij de ene en niet bij de andere
Het is een eenvoudig verhaal. Vaag zie ik schimmen die mijn vader kwamen ophalen als peuter. Mijn moeder is niet Joods. Dat maakt het niet gemakkelijker, want je hoort niet bij de niet-joden, maar ook niet bij de joden. Eigenlijk ben je joods op het laagste niveau. Toch voel ik me joods. Ben later naar Israël geëmigreerd en hebt er 13 jaar gewoond. Ik moest ervaren wat mijn vader in Israël...
Lees verder »
Steffie Cohen-Weinbaum
- Na mijn scheiding, 15 jaar geleden komt het verleden
Geboren in 1934. Mijn ouders zijn in 1933 naar Nederland gevlucht uit Duitsland. Waren daardoor automatisch stateloos. Wij zijn in 1943 "gearizeerd" via de Calmeyer lijst. Geholpen door Dr. Gerhard Wander. Ben geboren uit ouders die stateloos waren. Na de oorlog heeft mijn vader via een advocaat, met veel moeite gedaan gekregen Nederlander te worden voor zichzelf, mijn moeder en mij. Daar...
Lees verder »
Paul
- Joods?
Mijn naam is Paul en ik woon in het midden van Nederland. Mijn moeder is Joods en ik dus ook. Ik ben daar eigenlijk nooit erg mee bezig geweest tot een jaar of 5 geleden. Een vriend van mij vroeg hoe ik mij voelde als Jood en dat bracht mij tot een zoektocht. Allereerst ben ik met een Rabbijn gaan praten. Ik ben er in dat gesprek achter gekomen dat mijn gevoelens in het bijzonder betrekking...
Lees verder »
Binjamin Heyl
- IK ZOU NIET ANDERS WILLEN.
Mij werd eens de vraag gesteld waarom ben jij serieus jood? Het antwoord is simpel: Ik zou niet anders willen. De Tora is voor mij inspiratie bron voor mijn wijze van leven. Daar hoort dus bij de sjoel, feestdagen, lid zijn van de NIHS. Maar ook vrijwilligerswerk en allerlei bijeenkomsten bezoeken, het bezoeken van joods historisch museum, joods filmfestival. Het hoort gewoon bij me. Ik zou...
Lees verder »
debbie saul
- An meine Kinder, mijn boek over mijn opa
Beste lezers, Ik heb een boek gemaakt over de nalatenschap van mijn grootvader Reinier Saul. Een Duits-Joodse man die Nazi-Duitsland ontvuchtte en in Amsterdam een leven opbouwt. Een hutkoffer vol met zijn spullen, verhaal en werk kwam in 1997 in mijn bezit.
Een hele klus - emotioneel en praktisch - maar een enorme verantwoordelijkheid valt en van mijn schouders nu alle puzzelstukjes op hun...
Lees verder »
Ze-ev
- Mijn ziel en mijn Joodse genen waren er vanaf de 1e dag
In 1936 geboren in de Amsterdamse Jodenhoek, Zwanenburgwal. Tegenover ons woonde de fam. Komkommer, geinig. Vader Joods, moeder niet, alhoewel ik dat als kind nooit heb gemerkt. Op mijn vader en broer na zijn alle Joodse familieleden omgekomen, vermoord. Zelf ondergedoken in Groningen. Na de oorlog lagere school en pas veel later H.B.O. medische richting. Joods mannenkoor met Hans Krieg....
Lees verder »
George Bego
- Joodse vader sterk gevoel voor israel en liberaal joden
Mijn vader Salomon Eliazer Bego heeft Westerbork overleefd, rest vh gezin vermoord. Ben geboren in Rotterdam, opgegroeid ih zeer katholieke Oudenbosch, voelde me nooit ergens bij horen. Veel gereisd. In Israel en Brussel gewoond en sinds 5 jaar in Congo Kinshasa met mijn 2e vrouw met joodse grootvader. Bezoek hier alle joodse feestdagen in de sjoel, kleine leuke joodse gemeenschap. Jonge...
Lees verder »
Onno Grim.
- Ik heb een Joodse achtergrond.
Mijn hele leven vecht ik al met de vraag, of mijn "geringe" Joodse afkomst
bij mij een Joods besef rechtvaardigt.
Door hulp van het JMW mag ik nu naar mijn gevoel een Joods besef en
identiteit hebben. Ook al heb ik maar één Joodse grootvader.
Mijn moeder heeft mij vooral de donkere kant van het Joods zijn bijgebracht
de shoah. Van daaruit gedenk ik een vriendin van haar, Cara, die in...
Lees verder »
jackyprigal
- Holocaust survivor
Mijn naam was Jacques Preger, de jongste en enig overlevend van de vijf kinderen Preger uit Rotterdam (de Louis Pregerkade is genoemd naar mijn vader z.n.). Sinds 1948 woon ik in Israel en heb mijn naam gehebreiseerd naar Pri-Gal. Ik ben getrouwd met Betti Demant, en we hebben twee zonen, acht kleinkinderen. Sinds ik met pensioen ben heb ik een Sjoah Studie- en Herinneringscentrum voor...
Lees verder »
Dennis Kampen
- Joodse Marraan
Ik voelde altijd dat ik anders was. Tot ik een boek in handen kreeg. Een geslachtslijn van mijn moeders kant. Van haar familie. In het familie wapen stond een david ster. Het bleken marranen te zijn. Tot het katholieke bekeerde joden. Hoe joods ik ben is hoe ik mij voel. En ik voel mij joods. Ga regelmatig naar antwerpen. En voel mij een deel van het volk!
Lees verder »
ad muller
- Zoon van Joodse vader, Leo Maurits Muller.
Mijn vader, met het Anne Frank transport naar Auschwits vervoerd, heeft de 4 maanden aldaar overleeft, gewerkt aldaar in Barak 8 als verpleger, o.a. in samenwerkig met de in Amsterdam bekende zenuwarts Eddie de Wind, ondergedoken in deze barak toen de Russen het kamp naderden en bevrijdt aldaar 27 januari 1945. Via het Poolse Rode Kruis wisten mijn moeder en mailer dezes al in Maart 1945 dat...
Lees verder »
Wim Egger
- 150 woorden schieten te kort...
'Mijn kindertijd heeft zeven jaar geduurd.' Dat is de openingszin van mijn verhaal dat ik heb vormgegeven in mijn boek 'Surinaamse Rug, Joodse Buik', met als bijna alleszeggende ondertitel: 'Emoties, van een nazaat van de Surinaamse slavernij die een kind-overlevende werd van de Sjoa'. Het vertellen over mijn Joodse binding lukt niet in de 150 woorden die de redactie van Jonet aanbiedt - daar...
Lees verder »
Anoniem
- Wie was ik.
Ik ben geboren in 1941 als kind van een joodse moeder, ik werd ondergebracht in een kindertehuis Beth Palet te Amsterdam, mijn moeder moest onderduiken zo dat ze mij maar spoorradisch kon zien.
Na de oorlog is mijn moeder getrouwd met een katholieke man die mijn vader werd en een hele lieve man was maar ik dacht dat het mijn eigen vader was.
Tot mijn 16e verjaardag was er niks aan de hand...
Lees verder »
Anoniem
- Jood zijn
We ben ik? Dat weet ik, maar wat ben ik? Dat weet ik zelf ook nog niet en ik ben al 55 jaar. Mijn ouders waren Hongaren. Vader katholiek, moeder joods en ik ben in Israël opgegroeid tussen twee culturen. In de kerk voelde ik mee nooit echt thuis, maar in de synagoge voelde en voel ik meer meer thuis. Ik ben niet religieus, het is het gevoel van jou hart dat belangrijk is vind ik, maar als ik...
Lees verder »
Ruben Komkommer
- Komkommer: is dat echt je naam
Komkommer is echt m'n naam. M'n vader was acteur, noemde zich na de oorlog Dick Scheffer. Daar heeft hij spijt van gehad. Ies Komkommer was mooier geweest. Dat blijft je bij, vandaar dat ik trots ben als poppenspeler Komkommer te heten. Ben joods, voel me joods, draag 't uit, voel me verbonden ermee; van klezmer, zigeunermuziek tot de recepten van gemberbolus, kugel met peren, matseballen,...
Lees verder »
Chaja
- Tot 30 jaar geleden niet geweten dat ik joods was
Ik ben in 1945 geboren en hervormd opgevoed. In het gezin heb ik me nooit thuis gevoeld en helaas heeft mijn moeder mij niet kunnen accepteren en mij dat ook vaak gezegd. Ongewenst was ik eigenlijk en ik heb nooit begrepen waarom. Toen ik een jaar of 18 was ging ik als aupair naar Engeland en kwam bij een joodse familie terecht. Het viel me op dat ik dingen niet vreemd vond die ik daar mee...
Lees verder »
Els Deen
- Trots om vaderjood te zijn!!!
Als vader jood heb ik mij altijd joods gevoeld en ben ik daar trots op!
Als eerst geborene (1950) van een vader die in Auschwitz heeft gezeten ben ik met de oorlog en het jodendom opgegroeid. Het hoorde bij mijn jeugd en voor het eerst voelde ik mijn verbondenheid met het jodendom toen in München de joodse spelers omkwamen. Het gevoel van verdriet en woede was lijfelijk.
Israel bezoek ik...
Lees verder »
Roos Kruiver
- Mijn kinderen en ik..
Al heel jong wist ik dat ik anders voelde. Anders dan het buurmeisje waarmee ik speelde en anders dan mijn stiefbroer en zus, waarmee ik opgroeide. Mijn moeder was ondergedoken geweest en had na de oorlog geen ouders meer, de familie was geminiseerd. Er waren nog twee broers, wat nichtjes en neefjes en dat waren dan de overblijfselen van een grote en bekende familie uit Amsterdam. Nu zoveel...
Lees verder »
Anoniem
- Het verhaal van mijn moeder
Mijn grootvader heeft in de eerste wereldoorlog gevochten en is als held in Duitsland teruggekomen. Hij heeft een tijd bescherming gekregen van een hoge functionaris waardoor hij persoonsbewijzen voor joden die Duitsland wilden ontvluchten heeft vervalsd.Toen de situatie te gevaarlijk werd in Duitsland is hij met zijn vrouw en met mijn moeder naar Nederland gevlucht.Tijdens de oorlog waren...
Lees verder »
rabbijn Ies Tal
- vaderjood - giejóer - rabbijn
Mijn vader z'l was een Litause Jood die na de oorlog voor een Amerikaanse krant in Nederland was. Na mijn geboorte is mijn moeder liberaal 'uitgekomen' maar tot een huwelijk kwam het niet. Op mijn 17e ben ik actief op zoek gegaan naar mijn joodse wortels en deed op mijn 28e orthodoxe giejóer in Israel. Terug in Nederland achtereenvolgens lid van NIG Rotterdam en LJG Utrecht, maar zag hoe...
Lees verder »
Liesbeth de Haan
- De oorlog heeft een grote stempel gedrukt op mijn leven
Ik ben in Parijs geboren, net als mijn moeder. De familie van mijn moeder komt oorspronkelijk uit Polen. Mijn vader en zijn familie komen uit Algerije en zijn naar Frankrijk gevlucht. Allebei zijn joods. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik nog baby was. Mijn moeder heeft allebei haar ouders en veel familieleden verloren in de oorlog. Ik heb geen opa en oma gehad en het feit dat ze in...
Lees verder »
Petra Chabas-Roelofs
- Het is niet gemakkelijk je Joods te voelen in een niet
Ik ben in 1946 geboren in een gezin dat de oorlog heeft overleefd:moeder Joods,Vader aktief in het verzet en in de gevangenis gezeten,2broers 1 van voor de oorlog en een van in de oorlog en in 1945 is hun huis gebombardeerd,grootvader in de onderduik overleden!
Dus hun geluk kon niet op:oorlog voorbij,nieuw huis ,werk en een dochter!.De opa die zei tegen mijn moeder toen ze hem vertelde dat...
Lees verder »
Ellen de Levie
- Mijn vader.
Mijn vader was al bijna 50 jaar toen ik geboren werd.
Ik wist dat hij Joods was en dat hij veel had mee gemaakt, dat hij als enige uit de oorlog was gekomen. Verder wist ik niets, omdat er nooit over gesproken werd. Het enige waaraan ik wat merkte was de datum 4 mei. Wij moesten thuis blijven en er heerste een rouw sfeer in huis.
Mijn vader stierf toen ik 20 jaar was.
Joods zijn voor...
Lees verder »
Martin
- Joodse achtergrond was thuis een groot taboe
Op mijn 12e ontdekte ik door de vondst van een vergeten fotoalbum de joodse achtergrond van mijn vaders familie. In het boek stonden vooroorlogse foto's van orthodoxe voorouders afgebeeld. Mijn ouders lieten mij beloven dat ik hierover nooit met wie dan ook zou spreken. Niet vreemd dat een dergelijk geheim in de beleving van een opgroeiende puber alleen maar een grotere lading...
Lees verder »
Anoniem
- wel of niet joods, of een beetje
Mijn Vader sprak vaak over de oorlog, de wreedheid en het meelopen van de massa, vroeg ik als jongen zijn wij van joodse afkomst? nee ik denk het niet, was zijn antwoord , wat mij opviel was dat hij veel joodse uitdrukkingen kende ook zijn humor was direct en vaak cynisch .
Hij was een begaafd musicus , en later hoorde ik pas , door de speeltechniek te vergelijken met andere joodse musici ,...
Lees verder »
Ingrid van Leeuwen
- Van jongs af aan heb ik altijd veel Joodse contacten
' Van jongs af aan heb ik altijd veel Joodse contacten gehad.
Hoe het kwam wist ik niet, maar ik voelde me altijd helemaal thuis in Joods gezelschap. Pas een paar jaar geleden vertelde mijn moeder dat zij een Joodse vader had gehad. Dit maakte veel los bij mij en ik ben nog steeds op zoek naar informatie over die Joodse grootvader.
Mijn deelname aan een na-oorlogse generatie groep van JMW...
Lees verder »
Marlies Kerkhof-van Luijk
- ‘Als kind wist ik niet dat ik Joods was’
‘Als kind wist ik niet dat ik Joods was’. Mijn moeder kon er door de oorlog niet over praten. Het was binnen het gezin een groot geheim.
Toen mijn grootmoeder stierf en bleek dat zij Joods begraven wilde worden, kwam ik er pas achter. Ik was toen 18 jaar.
Voor mijn moeder bleef haar Joodse achtergrond taboe en we spraken er thuis dan ook nauwelijks over.
Maar nu ik ouder word zou ik graag...
Lees verder »